Ch 6 Luke

Luke 6

6:1 Et factum est,, in sabbato secundo, primo,, cum transiret per sata,, vellebant discipuli eius spicas et manducabant, per confricantes manibus.
6:2 Quidam autem pharisæorum, dicebant illis:, "Quid facitis quod non licet in sabbatis?"
6:3 Et respondens Iesus ad eos, Jesus autem dixit:: "Nec hoc legistis, quid fecerit David quando esuriit, et qui cum eo erant?
6:4 Quomodo intravit in domum Dei, et panes propositionis sumpsit, et comederunt ea, et dedit eis qui cum eo erant, etsi non licebat manducare, nisi solis sacerdotibus?"
6:5 Et ipse dixit ad eos:, "Quia dominus est Filius hominis, etiam sabbati. "
6:6 Et accidit ut tonderetur, in alio sabbato,, et ingressus in synagogam,, et docebat. Et erat ibi homo,, et manus eius dextra erat arida.
6:7 Observabant autem scribae et Pharisaei si in sabbato curaret, ut accusarent, ut invenirent unde accusarent eum.
6:8 Verumtamen, ipse vero sciebat cogitationes eorum, et ait homini qui habebat manum aridam, "Surge et sta in medium". Et surgens, et stetisset,.
6:9 Dicebat ergo Jesus ad eos: "Interrogo vos si licet sabbatis benefacere, vel ad faciendum malum:? Ut daret salutem in vitam, vel ad perdendum eam?"
6:10 Et circumspectis omnibus, Et dixit ad virum,, "Extende manum". Et extendit. Et restituta est manus eius.
6:11 Ipsi autem repleti sunt insipientia,, et colloquebantur ad invicem,, Quid est, in particulari, ut faciam de Iesu.
6:12 Et accidit ut tonderetur, in diebus illis, exiit in montem orare. Et erat pernoctans in oratione Dei.
6:13 Et cum dies factus esset, vocavit discipulos suos:. Et elegit duodecim ex ipsis (quos et apostolos nominavit):
6:14 Simon, Simonem quem cognominavit Petrum, et Andream fratrem ejus,, Iacobo et Iohanne, Philippum et Bartholomeum,
6:15 Mattheum et Thomam, Iacobus Alphaei, et Simonem qui vocatur Zelotes,
6:16 et Iudam Iacobi, et Iudas Scariotis, qui fuit proditor.
6:17 Et descendens cum illis,, stetit in loco campestri et turba discipulorum eius, et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritimae, et Tyri, et Sidonis,,
6:18 qui venerant ut audirent eum, et sanarentur a languoribus suis. Et qui vexabantur ab spiritibus inmundis curabantur.
6:19 Et omnis turba quærebat eum tangere:, quia virtus de illo exiebat et sanabat omnes.
6:20 Et ipse elevatis oculis in discipulos suos, dixit: "Beati pauperes, quia vestrum est regnum Dei.
6:21 Beati qui nunc esuritis, tu enim sorte divides saturabuntur. Beati, qui nunc fletis, quia ridebitis.
6:22 Beati eritis cum vos oderint homines, et cum separaverint vos, et exprobraverint, et, eiecerint nomen vestrum tamquam malum dejectus, propter Filium hominis.
6:23 Gaudete in illa die et exultate. Ecce enim, merces vestra copiosa est in caelis. Secundum hæc enim faciebant prophetis patres eorum.
6:24 Verumtamen, vae vobis qui opulenti estis, quia habetis consolationem vestram.
6:25 Vae vobis qui saturati estis, quia estis: quia esurietis. Væ vobis, qui ridetis nunc:, quia lugebitis et flebitis.
6:26 Væ cum benedixerint vobis homines. Secundum hæc enim faciebant pseudoprophetis patres eorum.
6:27 Ego autem dico, qui auditis: Diligite inimicos vestros benefacite. Benefacite his qui vos oderunt.
6:28 Benedicite maledicentibus vobis, et orate pro calumniantibus vos.
6:29 Et qui te percutit in maxillam, praebe et alteram. Et ab eo qui aufert tibi vestimentum, etiam tunicam noli prohibere.
6:30 Omni autem petenti te, tribue:. Et ab eo qui aufert quae tua sunt ne repetas.
6:31 Et prout vultis ut faciant vobis homines, agunt etiam similiter.
6:32 Et si diligitis eos qui vos diligunt, quæ gratia est vobis? Nam et peccatores diligentes se diligunt.
6:33 Et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt quae vobis, quæ gratia est vobis? Quidem, et peccatores hoc faciunt.
6:34 Et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere;, quæ gratia est vobis? Nam et peccatores peccatoribus fenerantur ut, ut recipiant æqualia.
6:35 Sic ergo vere, diligite inimicos vestros benefacite. Benefac, et mutuum date, nihil inde sperantes in return. Et erit merces vestra multa, et eritis filii Altissimi,, quia ipse benignus est super ingratos et malos.
6:36 Ergo, propitius esto, sicut et Pater vester misericors est.
6:37 Nolite iudicare, et in judicium non venit. Noli me condemnare, et non condemnabimini. Dimitte, et propitius erit Dominus.
6:38 Da, et dabitur vobis:: a vobis mensuram bonam confersam, confertam, et coagitatam, et abundantiam, et pones super sinum vestrum. Certe, Eadem quippe mensura, qua mensi metiri, fueritis, remetietur vobis. "
6:39 Dicebat autem illis et similitudinem: "Numquid potest cæcus cæcum ducere? Nonne ambo in foveam cadunt?
6:40 Non est discipulus super magistrum;. Et abivimus unusquisque in perficietur, si sit sicut magister eius.
6:41 Quid autem vides festucam in oculo fratris tui,, trabis est in oculo tuo non vides, tu noli pati esse?
6:42 Aut quomodo dices fratri tuo, Frater, festucam de oculo tuo sinis,Dum ipse trabem in oculo tuo non vides? Omnis hypocrita, primum trabem de oculo tuo:, et tunc perspicies, ut educas festucam de oculo fratris tui.
6:43 Non est enim arbor bona quae facit fructus malos, neque arbor mala faciens fructum bonum.
6:44 Unaquaeque enim arbor de fructu suo cognoscitur neque enim. Neque enim de spinis colligunt ficus, neque de rubo vindemiant uvam.
6:45 Vir bonus, de bono thesauro cordis sui, offers videamus quid sit melius. Et malus homo, de malo thesauro, profert malum. Ex abundantia enim cordis, os loquitur.
6:46 Sed quid autem vocatis me, Domine, Dominus,Et non facitis quae dico?
6:47 Omnis, qui venit ad me, et audit sermones meos,, et facit ea,: Ostendam vobis cui similis est.
6:48 Similis est homini aedificanti domum, qui fodit in altum et posuit fundamenta supra petram. Ergo, quando diluvii aquae inundaverunt, fluminis impetu in domum, et non potuit eam movere:. Fundata enim erat supra petram.
6:49 Qui autem audit, et non facit: similis est homini aedificanti domum suam supra terram, absque fundamento. In quam illisus est fluvius, et continuo cecidit:, et facta est ruina domus illius magna ".